Κώστας Παπαδάκης

(1920 - 2003) a.k.a. Κώστας Ναύτης [Kostas Nautis], a.k.a. Ναύτης [Naftis = sailor, from his years serving in the navy] was a Cretan artist [Violin, Vocals, Composer, Lyrics, Author] Born at Kastelli of Kissamos, Xania, Crete, he is considered as a great contributor in Western Crete's tradition. There were at least 2 more violin players in his family, one born in 1710 and one before. At the age of 7 he started playing Violin [a Guarnerius of 1717 that was bought by an ancestor of his and moved through generations, it still exists!] His first teacher was Βασίλης Παπαδακης (a.k.a. Κοπανιδης) [a well known Violin Soloist of his age] His first live performance was at the age of 10 at a wedding in Lakkoi Kydonias, Xania. After the German occupation he was already well known in Crete. Due to the occupation he couldn't make any recordings in Greece, but he managed to do so in America and elsewhere. His contact with Στρατής Καλογερίδης was very determinative in term of music. Between 1959 and 1976 he lived in America, then between 1981 - 1986 in Australia giving lots of live performances there, and all over the world. He made collaborations [mainly with Lute players] such as: Γεώργιος Κουτσουρέλης, Δημήτρης Γαλάνης, Πέτρος Καστάνης, Πέτρος Καρπαδάκης, Στέλιος Λαϊνάκης and more.. He also published the book «Κρητική λύρα ένας μύθος» in 1989 He died of cancer in May 25, 2003. Ο Κώστας Παπαδάκης (Ναύτης), γεννήθηκε το 1920 στο Καστελλι Κισσαμου του νομού Χανίων και είναι το τέταρτο παιδί μιας πολυμελούς οικογένειας! Σε ηλικία πέντε χρονών το 1925, πήγε στα Χανιά και στα επτά χρόνια του, το 1927 έπιασε το πρώτο βιολί στα χέρια του, που ήταν ένα «Γκουρνέριους» του 1710, που είχε έρθει στην Κρήτη από την Ιταλία και το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα! Πρώτος δάσκαλος του στο βιολί ήταν ο πατέρας του Βασίλης Παπαδακης (Κοπανιδης), που στην εποχή του υπήρξε ένας πολύ μεγάλος σολίστας του βιολιού. Η πρώτη του δημόσια εμφάνιση ήταν σε ηλικία δέκα χρόνων το 1930, σε γάμο στο χωριό Λάκκοι Κυδωνίας Χανίων! Μετά την απελευθέρωση, η φήμη του Ναύτη είχε ξεπεράσει τα στενά όρια του Νομού Χανίων και ήταν πλέον γνωστός σε ολόκληρη την Κρήτη. Το ψευδώνυμο Ναύτης του έμεινε από τα χρόνια της στρατιωτικής του θητείας, που την υπηρέτησε στο ναυτικό. Εμφανιζόταν παντού, σε γάμους, βαφτίσεις, πανηγύρια και κάθε είδους κοινωνικές εκδηλώσεις της Μεγαλονήσου. Αξίζει να σημειώσουμε τη συνάντηση του με τον Στρατή Καλογεριδη το 1933 στο Ηράκλειο Κρήτης, παίρνοντας πολύτιμες συμβουλές και μαθήματα βιολιού από τον μεγάλο δάσκαλο της Κρητικής μουσικής. «Παλιές πληγές μου άνοιξες με το βιολί σου ναύτη γι αυτό απόψε θα τα πιω και θα τα κάνω στάχτη. Παίξε γλυκά τραγούδησε και πνίξε με στο πάθος Κι άνοιξε κι άλλες πληγές, μες της καρδιάς το βάθος»! Από το 1959, σε ηλικία 39 ετών μέχρι το 1976 όπου ήταν πλέον 56 ετών, έζησε στην Αμερική. Το 1981 στα 61 του χρόνια, έμεινε στην Αυστραλία για πέντε ολόκληρα χρόνια μέχρι το 1986! Έκανε πολλές καλλιτεχνικές εμφανίσεις σε διάφορες χώρες του κόσμου προσκεκλημένος από τους Κρητες της διασποράς. Κατά την πολύχρονη θητεία του στην Κρητική μουσική συνεργάστηκε με αρκετούς και αξιόλογους καλλιτέχνες, κυρίως όμως με λαουτιέρηδες όπως τον Γιώργο Κουτσουρέλη, τον Δημήτρη Γαλάνη, τον Πέτρο Καστάνη, τον Πέτρο Καρπαδάκη, τον Στέλιο Λαϊνάκη και άλλους. Ο Ναύτης στην δισκογραφία εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1938 σε ηλικία 18 ετών και μετά τον πόλεμο 1950 - 1954 και στη συνέχεια πραγματοποίησε ηχογραφήσεις στην Αμερική! Στην πορεία της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας, ο Ναύτης συμμετέχει σε αρκετές ηχογραφήσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, με εκτελέσεις και συνθέσεις δικές του, σε δίσκους 78, 45 και 33 στροφών. Επίσης έχει εκδώσει βιβλίο το 1989 σε ηλικία 69 ετών με τίτλο «Κρητική λύρα ένας μύθος»! Η μουσική προσφορά του Ναύτη στην Κρητική μουσική παράδοση και ιδιαίτερα για τη διάσωση και διάδοση των μοτίβων της Δυτικής Κρήτης, είναι μεγάλη. Έφυγε από την ζωή στις 25 Μαϊου του 2003 σε ηλικία 83 έτών χτυπημένος από την επάρατη νόσο, αφήνωντας πίσω του μια τεράστια μουσική παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.